هر وقت خواستی بدونی کسی دوست داره تو چشاش

زل بزن تا عشقو تو چشاش ببینی...اگه نگات کرد

عاشقته...اگه خجالت کشید برات میمیره...اگه سرشو

انداخت پائین و یه لحظه رفت تو فکر بدون که بدون تو

میمیره.......میدونم الان رفتی تو فکر زندگی اجبار

است...مرگ انتظار است...عشق یک بار است...فکر

تو تکرار است...جدائی دشوار است...کاش گناهی کنم

که مجازاتش تبعید به قلب تو باشد 

روزي از عشق خودم را حلق آويز مي كنم و آخرين آرزوي من اين است در روي طناب اسم تو را حك كنم تا حداقل در مرگم فكر كنم هميشه در كنارت خواهم بود

**********

در همه عالم گشتم و عاشق نشدم
تو چه بودي كه تو را ديدم و ديوانه شدم

**********

گفتمش بي تو چه ميبايد کرد ؟ عکس رخساره ي ماهش را داد .. گفتمش همدم شبهايم کو ؟ تاري اززلف سياهش راداد .. وقت رفتن همه روميبوسيد به من ازدور نگاهش راداد .. يادگاري به همه داد و به من... انتظار سرراهش را داد ..!!

**********

عشق شايد زود تو را عاشق و دلتنگ كند اما هرگز تو را سير نمي كند.

**********

به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد
عجب از محبت من كه در او اثر ندارد

غلط است هر كه گويد دل به دل راه دارد
دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد

**********

مراقب گرمای دلت باش تا کاری که زمستان با زمین کرد زندگی با دلت نکند.

گلهاي ياس تو باغچه غروبا بونه ميگيرن همشون يه عهدي بستن سر خاك تو بميرن

**********

با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر بنا به تصادف در جهنم افتادی خود شيطان تو را به بهشت بازگرداند

**********

کاش مي شد عشق را ابراز کرد يا که عشق را با سحر اغاز کرد لحظه به لحظه دم به دم ساعت به ساعت خواهمت گر خوشم يا نا خوشم در هر دو حالت خواهمت

**********

اي نگاهت نخي از مخمل وابريشم.....چندوقتي است كه به تو ميانديشم
به تو اري به همان منظر دور......به همانسبز صميمي به همان باغ بلور

**********

عاشقي را شرط اول ناله وفرياد نيست
تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست
عاشقي مقدورهر عياش نيست
غم کشيدن صنعت نقاش نيست

سلام بچه ها . . . . .  .

خوبین ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ ؟

می خواستم سالروز فتح خرمشهر رو بهتون تبریک بگم . . . . . .

موفق باشین . . . . . .

بای بای . . . . . . .

 همسر ولایت و مادر امامت را به تمام شیعیان جهان به

خصوص بانوان کشورمان تسلیت عرض می کنم. 

حالتون خوبه ؟ ؟ ؟ 

سال نوی همتون مبارک . . .

انشا ا . . . سال خوبی داشته باشید . . .

و امیدوارم هر کسی به هر آرزویی که داره برسه . . .

فدای همتون . . . .

بای   بای  . . .

حالتون خوبه؟

خوب..خدا رو شکر

ممنون منم خوبم

با این سه کلمه ای که این پایین گذاشتم جمله بسازید

حمام          شیرکاکائو          چنگال

هر عزیزی که با این سه کلمه در نظرات جمله ساخت لطف کند و سه کلمه ی دیگر انتخاب کند تا نفر بعدی

با اون سه کلمه ی جدید جمله بسازد و همینطور ادامه پیدا کند..........متشکرم

حالتون خوبه؟؟؟؟

خوب..خدا رو شکر....

می خواستم ازتون معذرت خواهی کنم....

ببخشید که این مدت نتونستم آپ کنم.......

می دونم که منو می بخشین...

بخشیدی؟؟؟؟؟

ممنون....

خدانگهدار همه ی شما.....

- پسر اولی: پسر بازم امسال خل نشی و يه شبه كل حقوق يه ماهت رو براش خرج كنی‌ها!!! از من ياد بگير! هر سال يه هفته قبل از ولنتاين باهاش قهر ميكنم كه خرج رو دستم نيفته! دو روز بعد از ولنتاين هم دوباره بهش زنگ ميزنم و باهاش آشتی ميكنم!!!
- پسر دومی: آخه نميشه كه مهدی جون! حداقل يه دسته گل بايد براش بخرم و شام ببرمش بيرون! اگه امسال گردنبند براش نخرم كه تا دو سال باهام حرف نميزنه! گردنبند بدون گوشواره هم كه خوبيت نداره!

- دختـر اولی: ای بخشكی شانس!! ولنتاين رسيد و من هنوز هيچكی رو پيدا نكردم كه خرش كنم تا برام كادو بخره!! امسال خوردم به پيسی!!
- دختـر دومی: نگران نباش بابا! ماشالا خر زياده! از من ياد بگير! هر سال دو تا دو تا كادو ميگيرم!! بهت قول ميدم يه خورده زرنگ بازی در بياریبياری تو هم امسال مثل من دو تا كادو ميگيری!

دو روز بعد از ولنتاين:

- پسر دومی: مهدی‌جون راست ميگفتی ها! عجب خريتی كردم!

- دختـر دومی: ديدی راست ميگفتم! خر زياده!!!

فرا رسیدن ماه محرم الحرام و پیروزی خون بر شمشیر را به شما ، عزاداران امام حسین (ع)

تسلیت عرض می نمایم . . . .

فهذا علی مولا

عید سعید غدیر خم بر تمام عاشقان امامت و ولایت مبارک باد

دوستان گلم عیدتون مبارک...

شب كنار پنجره اي رو به خدا كردم و با صدايي بلند به خدا گفتم چرا عاشقان

چرا عاشقان مستحق تلخي دنيا هستن 

ناگهان صدايي از درون دلم با صدايي لرزان به من گفت كه هيچ كس ارزش اين را ندارد

اي خدا مگر عاشقان ديگر توان اين را دارن

باز آن صدا گفت گر عاشقان توان اين را ندارن چگونه با صدايي رسا ميگويند عاشقن

باز گفتم آخر عشق كجا و تلخي جدايي كجا

اين باربا صدايي گريان گفت اگر جدايي نباشد؛اگر اشك نباشد اين عشق نيست

دگر نتوانستم چزي بگويم 

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی * تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم 

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس 

تو را از بین گلهایی که در تنهایی ام روئید * با حسرت جدا کردم 

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی 

دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم 

تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم 

همین بود آخرین حرفت !!

و من بعد از عبور تلخ و غمگینت 

حریم چشم هایم را بروی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم

نمی دانم چرا رفتی ؟؟؟نمی دانم چرا * شاید خطا کردم !!

و تو بی آنکه فکرغربت چشمان من باشی 

نمی دانم کجا * تا کی * برای چه ؟؟

ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید 

و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت 

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد 

و گنجشکی که هرروز از کنارپنجره با مهربانی دانه بر می داشت 

تمام بال هایش غرق در اندوه غربت شد 

و بعد از رفتن تو آسمان چشم هایش باران بود 

و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت 

کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد 

و بعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد 

کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد 

و من با آنکه می دانم تو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد 

هنوز آشفته ی چشمان زیبای توام 

برگرد !!

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد 

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید 

کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت :

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید 

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست 

ومن در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر 

نمی دانم چرا ؟ شاید به رسم و عادت پروانگی مان باز 

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

به دنبال خدا

كوله ‌پشتي‌اش‌ را برداشت‌ و راه‌ افتاد. رفت‌ كه‌ دنبال‌ خدا بگردد؛ و گفت: تا كوله‌ام‌ از خدا پر نشود برنخواهم‌ گشت.نهالي‌ رنجور و كوچك‌ كنار راه‌ ايستاده‌ بود.مسافر با خنده‌اي‌ رو به‌ درخت‌ گفت: چه‌ تلخ‌ است‌ كنار جاده‌ بودن‌ و نرفتن؛ و درخت‌ زير لب‌ گفت: ولي‌ تلخ‌ تر آن‌ است‌ كه‌ بروي‌ و بي‌ رهاورد برگردي. كاش‌ مي‌دانستي‌ آن‌چه‌ در جست‌وجوي‌ آني، همين‌جاست. مسافر رفت‌ و گفت: يك‌ درخت‌ از راه‌ چه‌ مي‌داند، پاهايش‌ در گِل‌ است، او هيچ‌گاه‌ لذت‌ جست‌وجو را نخواهد يافت. و نشنيد كه‌ درخت‌ گفت: اما من‌ جست‌وجو را از خود آغاز كرده‌ام‌ و سفرم‌ را كسي‌ نخواهد ديد؛ جز آن‌ كه‌ بايد. مسافر رفت‌ و كوله‌اش‌ سنگين‌ بود. هزار سال‌ گذشت، هزار سالِ‌ پر خم‌ و پيچ، هزار سالِ‌ بالا و پست. مسافر بازگشت. رنجور و نااميد. خدا را نيافته‌ بود، اما غرورش‌ را گم‌ كرده‌ بود. به‌ ابتداي‌ جاده‌ رسيد. جاده‌اي‌ كه‌ روزي‌ از آن‌ آغاز كرده‌ بود. درختي‌ هزار ساله، بالا بلند و سبز كنار جاده‌ بود. زير سايه‌اش‌ نشست‌ تا لختي‌ بياسايد. مسافر درخت‌ را به‌ ياد نياورد. اما درخت‌ او را مي‌شناخت. درخت‌ گفت: سلام‌ مسافر، در كوله‌ات‌ چه‌ داري، مرا هم‌ ميهمان‌ كن. مسافر گفت: بالا بلند تنومندم، شرمنده‌ام، كوله‌ام‌ خالي‌ است‌ و هيچ‌ چيز ندارم. درخت‌ گفت: چه‌ خوب، وقتي‌ هيچ‌ چيز نداري، همه‌ چيز داري. اما آن‌ روز كه‌ مي‌رفتي، در كوله‌ات‌ همه‌ چيز داشتي، غرور كمترينش‌ بود، جاده‌ آن‌ را از تو گرفت. حالا در كوله‌ات‌ جا براي‌ خدا هست. و قدري‌ از حقيقت‌ را در كوله‌ مسافر ريخت. دست‌هاي‌ مسافر از اشراق‌ پر شد و چشم‌هايش‌ از حيرت‌ درخشيد و گفت: هزار سال‌ رفتم‌ و پيدا نكردم‌ و تو نرفته‌اي، اين‌ همه‌ يافتي! درخت‌ گفت: زيرا تو در جاده‌ رفتي‌ و من‌ در خودم. و پيمودن‌ خود، دشوارتر از پيمودن‌ جاده‌هاست.

انسان و پرنده

پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت : اما من درخت نيستم. تو نمي تواني روي شانه ي من آشيانه بسازي. پرنده گفت : من فرق درخت ها و آد م ها را خوب مي دانم. اما گاهي پرند ه ها و انسا نها را اشتباه مي گيرم. انسان خنديد و به نظرش اين بزر گترين اشتباه ممكن بود. پرنده گفت: راستي، چرا پر زدن را كنار گذاشتي؟ انسان منظور پرنده را نفهميد، اما باز هم خنديد. پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد. انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي كه نمي دانست چيست. شايد يك آبي دور، يك اوج دوست داشتني. پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است . درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرين نكند فراموشش مي شود. پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد . آنگاه خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي. راستي عزيزم، بال هايت را كجا گذاشتي؟ انسان دست بر شانه هايش گذا شت و جاي خالي چيزي را احساس كرد آنگاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست!!!!!

قلبم رو شكستي ولي من بيشتر از قبل دوستت دارم ميدوني چرا ؟؟؟

 چون حالا هر تيكه از قلبم تورو جداگونه دوست داره

نجوم نخوندم،ولي مي دونم تو هفت آسمون يه

ستاره ندارم...فيزيک نخوندم،ولي مي دونم « هر

عملي را عکس العملي است...» غير از عشق من

 به تو و مي دونم که واحد اندازه گيري عشق , ژول

 و کالري و وات و ... نيست ... زيست شناسي

نخوندم،ولي مي دونم قلب همون دله که مي تونه

 براي يه نفر تنگ بشه يا تندتر بزنه... شيمي

نخوندم،ولي مي دونم اگه عشق نباشه مولکول

هاي هيدروژن و اکسيژن نمي تونن اينقدر محکم

همديگه رو فشار بدن...

با سلام

این مطلب به حمایت از سروش لشگری ملقب به «هیچکس» می باشد.

همان گونه که مطلع هستید حضور هیچکس در ارسهیه رپ فارسی باعث پیشرفت بسیاری در این سبک بوده و هست.

قبول تلاش‌های وی در رشد، شکوفایی و انسجام این سبک امری ناگزیر است.

وی با وجود تمامی مشکلاتی که پیاپی بر سر راهش بوده به کار خود ادامه داده و هیچگاه وظیفه خود را فراموش نکرده است.

حال بعد از سال‌ها تلاش اشخاصی پیدا شده‌اند که خود را هیچکس معرفی کرده، از نام و شهرت وی سو استفاده بیشتر کرده‌اند و اقدام به برگزاری اجراهای زنده نموده اند... ما وظیفه خود می‌دانیم که همگان را از این مطلب مطلع سازیم و نگذاریم که حق وی پایمال شود... از همگان خواهشمندیم برای دفاع از وی این مطلب را در اختیار دیگران نیز بگذارند و برای دفاع از حق او و قدردانی از زحماتش، در اجراهای زنده وعده داده شده توسط عوامل بعدی شرکت ننمایند.

اخیراً بعضی از سایت‌ها ی اینترنتی برای بالا بردن آمار بازدید سایت خود شروع به پخش اخبار دروغین در این باره کرده‌اند.

از تمام شما می‌خواهیم در مورد اخبار پخش شده بیشتر تأمل کنید.

      آواز این پرنده

        مثل حضور مبهم تنهایی است

 با دست خود گلوی قناری را

          از حجم استخوانی تن کندم.

گفتی:تنها

      در خط استوایی هر سینه

       روز ورود عشق چه رویائی است

       با دست خود دریچه هر دل را

                از چارچوب تنگ بدن کندم.

گفتی،دوباره گفتی:

               اینجا چقدر بی تو تماشایی ست

               با دست خویش، خود را

                        در لحظه شکوفه شدن کندم   

چگونه دیوانه شدم

این داستان من است برای هر کسی که دوست دارد بداند چگونه دیوانه شدم :

در روزهای بسیار دور و پیش از آنکه بسیاری از خدایان متولد شوند، از خواب عمیقی بر خواستم

و در یافتم که همه نقابهایم دزدیده شده است .

آن هفت نقابی که خود بافته بودم و در هفت دوره زندگانی بر روی زمین بر چهره زدم .

لذا بی هیچ نقابی در خیابان های شلوغ شروع به دویدن کردم و فریاد زدم:

دزدها ! دزدها! دزدهای لعنتی !

مردها و زنها به من خندیدند و برخی از آنان نیز به وحشت افتادند و به سوی خانه هایشان گریختند.

چون به میدان شهر رسیدم، ناگهان جوانی که بر بام یکی از خانه ها ایستاده بود  فریاد بر آورد :

ای مردم ! این مرد دیوانه است !

سرم را بالا بردم تا او را ببینم اما خورشید برای نخستین بار بر چهره بی نقابم بوسه زد و این برای

نخستین بار بود که خورشید چهره بی نقاب مرا بوسید ، پس جانم در محبت خورشید ملتهب شد

 و دریافتم که دیگر نیازی به نقابهایم ندارم و گویی در حالت بی هوشی فریاد بر آوردم و گفتم :

مبارک باد ! مبارک باد آن دزدانی که نقابهایم را دزدیدند!

این چنین بود که دیوانه شدم اما آزادی و نجات را در این دیوانگی با هم یافتم :

آزادی در تنهایی و نجات از اینکه مردم از ذات من آگاهی یابند زیرا آنان که از ذات و درون ما آگاه شوند،

می کوشند تا ما را به بندگی کشند اما نباید برای نجاتم بسیار مفتخر شوم زیرا دزد اگر بخواهد از

 دزدان دیگر امنیت یابد باید در زندان باشد !